W odpowiedzi na kilka maili i komentarzy uzupełniam dziś blog o setup zdjęcia a’la ślubnego.  Pozowała, goszcząca w kilku ostatnich wpisach Luiza i wbrew pozorom nie był to jej ślub. Zdjęcie miało mieć jedynie ślubny charakter. Nie mam doświadczenia w zdjęciach ślubnych, musiałem się więc ratować oczywistymi skojarzeniami.

Podziękowania dla Patryka Młodzikowskiego za pomoc i zdjęcia BTS.

Pisząc jakiś czas temu notatkę „Pełną parą” wspominałem, iż była to część całodniowej dużej sesji na potrzeby reklamowe marki SPN. Dziś przedstawiam kolejny (być może nie ostatni) setup z tego dnia. Tak czy inaczej, bez powtarzania wstępów z poprzedniego wpisu i przedstawiania ekipy, przejdźmy do konkretów.

Planem zdjęciowym była kanapa oddalona o około metr od wytapetowanej ściany. Chcąc uzyskać klimat „wieczorowy”, „klubowy” .. czy jak to nazwać … musieliśmy oświetlić modelkę selektywnie, aby ściana z tyłu pozostała klimatycznie niedoświetlona. Dlatego na główne światło (softbox 60×90) założyliśmy grid. Dla wyrównania cieni, od dołu stanęła parasolka z ustawiona na małą moc DM2 300. Pozostałe dwie lampy miały za zadanie wzmocnić charakter zdjęcia. Na tło dość standardowo snoot, punktowo rozświetlający centralną część tła. Była tez kontra, świecąca dość mocno i to na czerwono (czerwony filtr z wrotami) z boku modelki. To prosty zabieg, który znacznie pomógł nam osiągnąć zamierzony charakter zdjęcia. O ile rzadko stosuję kolorowe filtry na lampach studyjnych, tutaj byłem zadowolony że wziąłem je „na wszelki wypadek”.

Estetykę zdjęć fashion najbardziej chyba lubię za to, nie ma w niej standardów, ogólnych reguł. Mimo, że w nazwie pojawia się słowo “moda”, nie najważniejsze nawet jest co modelka ma na sobie (może przecież nie mieć prawie nic), ważne jest jak się prezentuje, kim jest na zdjęciu i jaki nadaje mu charakter. Jak twórca masz pełną dowolność, a jak coś nie wyjdzie to zawsze można powiedzieć popularne “taki był zamysł autora”
Ale …
Jako, że z samego teoretyzowania żadne zdjęcie chyba jeszcze nie powstało, przejdźmy do konkretów. Sesja studyjna, jedna z pierwszych w moim nowym studio, o którym pewnie więcej napiszę wkrótce. Scenariusz na sesje był i o dziwo udało sie go zrealizować w dość dużym stopniu.

Jasne zdjęcia z wyrazistą modelką i mocnymi akcentami. Pozowała nam Emilia, mieliśmy białe tło, białe body … pozostały tylko mocne akcenty.

Pierwszy akcent zagwarantował nam Piotr Wieczorek, którego udało się namówić na stworzenie fryzury, a Aga dopełniła to makijażem. Drugim był stary radziecki aparat, a trzecim bardzo charakterystyczna torba.

Aby domknąć całość naszej opowieści, torba nie była zwykła. Jest to ręcznie szyta, w pełni funkcjonalna, torba fotograficzna, którą udostępniło nam Equipo. Zabezpieczona ochronna warstwą, nieprzemakalna, w środku przegródki jak w typowych fototorbach. Świetna rzecz dla fotografek, które chcą sie wyróżniać i wyglądać stylowo.

Wszystkie zdjęcia zrobione zostały obiektywem 70-200 ( wersja bez IS). Obiektyw, który dotychczas wykorzystywałem głównie portretowo ze względu na bardzo małe pomieszczenie. Teraz przy prawie 12 metrach odejścia, bez problemu nadaje sie do fotografowania całej sylwetki. A bardzo lubię takie ogniskowe przy całej postaci.

Jako typowy strobist’a uwielbiam mieć ustawione na planie 4-6 lamp i kompletną kontrolę nad tym gdzie jest jasno a gdzie ciemno. Jednak nie zawsze tak się da. Pomijam lenistwo, rozkładanie statywów, przedłużacze, montowanie akcesoriów … czasem po prostu nie mamy tylu lamp i modyfikatorów ile byśmy chcieli, czasem nie mamy gdzie ich ustawić. Do wpisów na blogu celowo więc wybieram sesje gdzie tych lamp było mniej, a ich ustawienie nie zawsze jest oczywiste.

Dlatego dziś 2 lampy, a do tego znów beauty dish, którego pewnie niektórzy mają już dość.

Zdjęcia były częścią większej sesji, którą robiliśmy w ostatnich dniach stycznia. Cały dzień zdjęć, wiele stylizacji i setki zdjęć w szybkim tempie. Tutaj wielkie uznanie dla zespołu stylizacyjno-wizażowego, modelki Luizy Hryniewicz i Patryka Młodzikowskiego, zdolnego fotografa, który przyjechał mi asystować aż z Krakowa.

Przedstawiane dziś zdjęcia wykonane były w łazience (około 3x3m) z błyszczącymi kaflami na ścianie. Jak trudno zrobić zdjęcia z błyskiem, kiedy tło odbija światło, pewnie wszyscy wiecie. Do tego chcieliśmy, uzyskać efekt pary co jeszcze mocniej skomplikowało sytuację.

Zacznę od pary, czyli prostej wytwornicy dymu którą pożyczyłem od znajomego. Wykorzystywałem ten gadżet juz kilkakrotnie i z mojego doświadczenia wynika, że dym najlepiej doświetlać lampą ustawioną frontalnie do obiektywu. Tutaj modelka miała się opierać o ścianę, więc nie mogliśmy nic schować za jej plecami. Lampę DM2 na niskim statywie ustawiliśmy więc po lewej stronie, ze snootem wycelowanym w stronę aparatu. Skupione światło dało efekt, który mnie osobiście bardzo kojarzy się z takim „łaźniowym” klimatem.

Światłem głównym był Pilot New 800 z wspomnianym beauty dish’em 70cm i gridem. O samej lampie piszę dalej, bo warto kilka słów o niej powiedzieć. Podstawowym problemem było znalezienie takiego miejsca, aby dish oświetlał modelkę jednoczenie nie odbijając się bardzo w kafelkach. Tutaj metody nie ma … chociaż jest jedna – prób i błędów. Tą właśnie zastosowaliśmy.

Samo pstrykanie też przysporzyło trochę problemów. Jako, że dym szybko wypełniał łazienkę, cykl pracy wyglądał tak: puszczenie dymu -> 5 zdjęć -> kilka minut czekania i machania blendą. Finalnie jednak wyszło to nieźle i nie trzeba było domalowywać pary w Photoshopie.

Dziś zgodnie z obietnicą, odpowiedź na często zadawane mi ostatnio pytanie. Przedstawiam krótki film z prostym sposobem na dodanie dowolnej tekstury do tła. Jest to dobra metoda dla zdjęć katalogowych itp. wykonywanych na gładkich, tłach studyjnych. Zastosowanie delikatnej faktury może dodatkowo wzbogacić zdjęcie, a nie jest bardzo pracochłonne. Rodzaj tekstury należy dobrać rzecz jasna zależnie od projektu. Moją ogólna sugestią jest jednak to, aby robić to delikatnie a krycie warstwy z teksturą było niskie.

Moje przykłady użycia tej metody: Przykład 1 | Przykład 2

Pierwotnie ta mini sesja miała być zrobiona tylko z jedną lampą (i w 2/3 jest). Mini, bo to kolejna sesja spontaniczna i zrobiona „po domowemu”. Uczestniczyłem tylko ja i Aga, która sama przygotowała swoją stylizację i wizaż. Maska z Empiku plus znalezione w domu pióra. Tak powstał motyw karnawałowy.

Ale wracając do jednej lampy, właściwie początkowo nie jednej … nie mogłem sobie odpuścić przetestowania gadżetu, o którym słyszałem juz kilka razy, ale nigdy sam nie używałem. Mowa o kocu przeciwwstrząsowym (termicznym) użytym jako tło fotograficzne. Taki koc to nic innego jak folia, z jednej strony złota, z drugiej srebrna. Dość wytrzymała, do kupienia za 5 zł w większości aptek, a także na wyposażeniu wielu apteczek samochodowych.

Sposób w jaki odbija światło można zobaczyć na pierwszym zdjęciu i jeśli ktoś lubi bokeh i bliżej nieokreślone formy w tle to szczerze polecam taką inwestycję. Szczególnie, że nie zrujnuje to naszego fotograficznego budżetu.

Myślę że ta sesja to kolejny dowód na to, że do „fotografowania” nie trzeba dużo i najważniejsze to mieć z tego przyjemność i bawić się tym wszystkim. HAVE FUN!!!

Dziś nie będzie typowego backstag’u z konkretnej sesji … dziś chciałbym zaprezentować popularny schemat oświetleniowy wykorzystywany najczęściej przy fotografowaniu mężczyzn. Stosuje sie go także przy zdjęciach kobiet jednak jest to setup, który bardzo dobrze podkreśla męskie rysy, cechy, szczegóły skóry itp. O ile kobiety kochają glamour z idealnie gładką cerą to faceci wolą jednak pozostawać w cieniu, wyglądać męsko i nieco mrocznie.

Mimo, iż wolą pozostawać w cieniu tym razem z niego wyszli i na dzisiejszych prezentujących setup zdjęciach zobaczycie nie-modeli: Marcina – mojego brata, który uczestniczy przy większości projektów foto i jest odpowiedzialny za nasze produkcje video oraz „Staszka” – właściciela wheel-wide.com i serdecznego ziomka o niezwykle bogatej osobowości.

Miało być konkretnie więc przechodzę do setupu. Cały sekret takiego oświetlenia polega na mocnym jego ukierunkowaniu. Stąd na wszystkich modyfikatorach założone są gridy. Bez gridów też da się uzyskać podobny efekt, jednak z pewnością będzie on delikatniejszy, a światła i cienie nie będą tak skontrastowane.

Głównymi światłami w tym schemacie są 2 kontry, ustawione z tyłu pod kątem około 45 do modela. Ich moc jest jednakowa i ustawiona tak, aby światło wyraźnie odcinało rysy twarzy i sylwetkę. My użyliśmy tutaj stripboxów, aby jeszcze mocniej ukierunkować światło. Światłem uzupełniającym był ustawiony z przodu beauty dish (także z gridem) z minimalną mocą lampy, tak aby tylko przełamywać ogarniającą front postaci ciemność.
Taki setup obok popularnej muszli poleciłbym jako podstawę, której każdy powinien spróbować. Wymaga co prawda 3 lamp, ale wersję 2 lampową z kontrami pod innym kątem też pewnie da się wykombinować. Dajcie znać o swoich wersjach tego schematu oświetlenia.

O tym, że fotografowanie dużych kolekcji ubrań bywa trudne, zapewne juz wspominałem. Trudność ta polega głównie na monotonii i zwykłym, ludzkim fizycznym zmęczeniu organizmu. Mamy modelkę (lub modelki), która poza wielogodzinnym pozowaniem, co chwila musi biegać i przebierać się. Podobnie rzecz się ma ze stylistką, wizażystką – ubrania trzeba przygotować, zestawić ze sobą, dobrać dodatki, a makijaż i fryzurę poprawiać kilkukrotnie w czasie zdjęć. Na szczęście pracowaliśmy (nie po raz pierwszy) z zawsze bardzo profesjonalną i zdolną Patrycją, a w roli zaplecza stylizacyjno-make up’owego tradycyjnie cudownie spisała się Aga.
Najmniej w tym wszystkim jak zwykle zapracowani jesteśmy my – fotografowie . Ustawiamy setup, dobieramy ekspozycję … a potem to już tylko powyginać się trochę i wcisnąć przycisk kilkaset razy. Chyba, że sesję robi się ze statywu to pozostaje samo przyciskanie.

My statywu nie używaliśmy, użyliśmy za to 3 lamp. Zadaniem było wykonanie zdjęć ubrań do katalogu firmowego, sklepu itp. Jednak naszym założeniem było odejście kawałek od grzecznego, idealnie oświetlonego zdjęcia katalogowego. Postawiliśmy na bardziej ostre, frontalne światło, które dało w miarę ostre cienie.
Setup był inny od tych, które najczęściej stosuję. Jako główne światło użyliśmy gołego beauty disha 70 cm. Ustawiliśmy go prawie poziomo, nieco nad głową modelki. Większość zdjęć obejmowała całą sylwetkę, musieliśmy więc zadbać o doświetlenie nóg. Idąc w ślady pierwszej lampy, druga na niskim statywie i z gołą czaszą stanęła na wysokości kolan. Po drugiej stronie planu, postawiliśmy bardzo słabą kontrę (stripbox z gridem). Patrząc jednak z perspektywy czasu, tej kontry mogło właściwie nie być i następnym razem zastosuje ten układ tylko z dwoma źródłami światła. Jeśli o źródłach światła mowa to w tej roli tradycyjnie moje ulubione: MSN 400, DM2 400, SPARK 200.

Całość została sfotografowana obiektywem 24-70 przy poniższych ustawieniach.

Dodaję jeszcze moce lamp: MSN-400 z dishem 3.1 (sterowana do 1/32), DM2-400 4 (sterowana do 1/64), Spark-200 1/8. Dish więc najmocniej błyskał, oświetlenie nóg nieco słabiej, a kontra tylko delikatnie w celu lekkiego zarysowania sylwetki.

Dziś znów portretowo. Bardzo lubię robić takie zdjęcia i wcale mnie nie nudzi, że cały czas podobne kadry, podobne oświetlenie, podobne parametry… Z każdą osobą pracuje się inaczej i każdy wnosi do zdjęcia coś nowego. Dla mnie to zawsze nowe doświadczenie, bo mimo że założenia podobne, do każdej sesji trzeba podejść indywidualnie. Moim zdaniem ważne, aby wypracować sobie pewne standardy pracy, ale nigdy nie ufajmy im za bardzo – rutyna nie jest cool ;]

Wracając do tematu, dziś zdjęcia Sylwii, właścicielki marki SPN oraz salonów Beautica. Sylwia jest w Polsce dużym autorytetem, jeśli chodzi o wszystkie sprawy związane z manicurem, metody żelowe, akrylowe … prowadzi seminaria, pisze publikacje. Z uwagi jednak na brak mojej wystarczającej wiedzy w tym temacie wspomnę tylko, że nie przypadkowo, jej zdjęcie pojawiło się na okładce czasopisma branżowego. „Panzokcie” są wydawane od 10 lat i uważane za numer 1 wśród tego typu magazynów.

Teraz juz naprawdę wracam do tematu. Skoro to wydanie grudniowe stylizacja była z góry ustalona, śnieżynkowo-mikołojawo-świąteczna, nie będę więc się na ten temat rozpisywał. Każdy wie jaki kubraczek ma św. Mikołaj – dodam tylko, że w naszym przypadku był sporo za duży co nie ułatwiało zdjęć. Napisze jednak kilka słów o setupie. Jako podstawa posłużyła klasyczna i opisywana juz wiele razy muszla. Octa 150 od góry i dopełnienie słabszym błyskiem od dołu, tutaj biała transparentna parasolka. Z lewej strony (trochę z tyłu) modelki pod kątem około 45° wrota z gridem, czyli klasyczna kontra doświetlająca nieco włosy i separująca postać od tła.

No właśnie – tło. Tutaj podobny patent jak przy wpisie z firanką. Rodzaj kotary ze wstążek z nierówno rozłożonymi koralikami i podświetlenie z tyłu gołą lampą z czaszą. Tło zyskało ciekawą fakturę no i trochę bokeh. Po ostatnim kombinowaniu ze statywami, taśmą klejącą i kijem od szczotki tutaj nieoceniony okazał się zestaw do zawieszania teł. Dzięki niemu wszystko stanęło stabilnie i tam gdzie chcieliśmy. Wspomnę jeszcze, o wiatraku który stał z boku i pomagał nam trochę w rozwiewaniu włosów.

Parametry zdjęcia w okolicach standardu dla takich zdjęć. Przynajmmniej mojego standardu. Duża ogniskowa i przysłona mocno otwarta. Tutaj bardzo przydał się statyw, bo zrobić ostre zdjęcie przy nastawach generujących głębie ostrości na poziomie czasem kilku milimetrów jest bardzo trudne.

Na koniec film BTS.

Kiedy ktoś mnie pyta co polecę na początek zabawy z własnym mini studio, odpowiadam zazwyczaj 2 lampy i blendę (+ chociaż jakieś parasolki). Rozmawiając z wami i pisząc przez maile, komunikatory czy fb także często wymieniamy liczbę 2. Piszcie na przykład, że chcielibyście zrobić takie i takie zdjęcia i jak to zrobić mając właśnie 2 źródła światła błyskowego.

Nieważne czy są to lampy systemowe, studyjne czy pół na pół. 2 błyski dają już dużo możliwości. Możemy ich użyć jako klasyczną muszlę i zrobić świetne zdjęcia portretowe czy glamour. Można jedną oświetlać z przodu, drugą kontrować … kombinacji jest już naprawdę mnóstwo. Dodając do tego światło zastane i np. blendę liczba możliwości jeszcze znacznie wzrasta.

Dziś więc będzie też o 2 lampach, na przykładzie zdjęć do kalendarza zaprzyjaźnionej firmy Magnetix – lidera w laminowaniu na skalę Europejską. Zdjęcia były więc poza studio i tutaj kolejna zaleta liczby 2 – mniej do noszenia i ustawiania. A tego noszenia i ustawiania było trochę bo zdjęcia robiliśmy w kilku lokalizacjach … produkcja, magazyny itp. Jakie były inne powody tego, że zdecydowaliśmy się tylko na 2 lampy … hmmm chyba nic poza „mniej noszenia” nie przychodzi mi do głowy. Chociaż powinienem napisać, że to był głęboki zamysł autora.

Pozowała nam Asia, która świetnie poradziła sobie mimo dość ciężkich warunków i z którą pracowało się wyśmienicie. Za stylizację odpowiadała Aneta Gorszwa, która nie pierwszy i zapewne nie ostatni raz tuła się z nami po dziwnych miejscach, tachając pełen bagażnik ciuchów i dodatków.

Z samymi zdjęciami łatwo też nie było. Ciemne magazyny, brak charakterystycznych elementów i nieuporządkowana architektura maszyn (ktoś kto je projektował nie miał zmysłu artystycznego ), a pośrodku my i 2 lampy (MSN 500 i Spark 200). Szukaliśmy więc ciekawych tekstur i wzorów, które po pierwsze będą kojarzyć się z działalnością firmy, po drugie „zagrają” na zdjęciach.
Zdecydowałem się świecić wszędzie w mniej więcej w podobny sposób. Jako główne światło, będące najczęściej z przodu modelki duży softbox 120×80 lub octa 150. Drugie światło w większości przypadków stanowiła kontra – goła lampa z czaszą.

Wszystkie zdjęcia robiliśmy obiektywem 24-70 przy f/3.5-5.6, czasie 1/160 i ISO100. Wyjątkiem były zdjęcia na krojowni gdzie pstrykaliśmy ze statywu przy czasie około 1/20 sekundy. Wszystko po to, aby złapać wpadające, przez okno w oddali, światło.

Może jakiś konkurs „zdjęcie na 2 lampy” zrobimy ?